Ik kom geregeld de volgende argumentatie tegen in verschillende vormen als het gaat om de digitalisering van entertainment: “Ja…leuk hoor, die e-books. Maar wie zegt dat ik over 10 jaar die boeken nog kan lezen? Technologie verandert. Betamax kun je niet meer bekijken. 8-Track tapes kun je niet meer afspelen. Nee, doe mij maar een gewoon papieren boek.”
Voor e-books kun je muziek of film in digitaal formaat zetten. Deze betogers zien een belangrijk punt over het hoofd.
De wereld verandert mee.
In de begindagen van het digitale tijdperk werd er minder nagedacht over conversie, upgrades en duurzaamheid. Een bestand gemaakt in WordPerfect kon je niet zo makkelijk in Word openen. Er waren wel conversie-plugins maar die werkten niet altijd perfect. De horizonspanne van veel softwaremakers in de jaren 80 en 90 was minder ver dan nu.
Maar we leven nu in een tijdperk waar vrijwel alles een digitaal component of evenknie heeft. Technologie is onderdeel van ons dagelijks leven en we leren het een plaats te geven in ons bestaan. Dat betekent onder andere dat softwaremakers en uitgevers beter nadenken over de duurzaamheid van hun producten en diensten. En doen zij dat niet, dan is er een groeiend legioen van open source programmeurs die eigen oplossingen bedenken om bestanden te blijven openen, wijzigen en gebruiken.
We kopen nu epub bestanden voor de e-reader of tablet. De kans is groot dat over 10 jaar epub een achterhaald formaat is, of in elk geval geëvolueerd naar iets beters. En ik verzeker je dat er oplossingen komen om je bestaande digitale epub boekenkast direct om te zetten naar dat nieuwe formaat. De consument verwacht dat meer en meer, de producent zal dit moeten faciliteren. Doet de producent het niet, dan doen de vrije programmeurs het.
We leven niet meer in de jaren ’80 en ’90. Duurzaamheid van media is een essentieel onderdeel in de strategie van uitgevers.
