Imagine…
Last night, lightning struck our house and burned it down. I escaped wearing only my nightclothes.
In an instant, everything was vaporised. Laptop? Cinders. Phone? Ashes. Home server? A smouldering wreck. Yubikey? A charred chunk of gristle.
This presents something of a problem.
In order …
OK. Nu ik dit heb gelezen moet ik toch eens serieus nadenken over de opties. Bliksem kan inslaan. Brand. Ik kan een beroerte krijgen en het hoofdwachtwoord van mijn password manager vergeten. Zoveel losse eindjes in dat digitale leven die, als een kort lontje, elkaar aansteken en zo snel als een exponentiële grafiek door je leven branden.
The exact reason I started building Paradux. https://github.com/paradux/paradux/
On an analog matter, it reminds me the day I asked my boss: “what is the strongest way to backup things?”. Short answer: engrave data on a stone…
So huge paradox of digital life:
1/ you can replicate data infinitly without any error…but each storage taken indivudually is weak…really weak
2/ you can secure access easily with cryptographic algorithms…but anyone who solves/finds a way to break it, the security of all data in the world is comprimised (the best example is RSA, which is not recommended anymore)
Thanks for your thought and anyway: if you can’t protect data, don’t collect it 🙂