Vandaag is het 24 maart 2020. 36 jaar geleden zaten 5 scholieren een dag opgesloten op Shermer High School om een opstel te schrijven over Wie Ze Zijn. Gedurende de dag leren de schoolprinses 👸, sporter🏈, slimmerik 🧠, weirdo 👜 en crimineel ✊, elkaar steeds beter kennen en komen ze er achter dat ze allemaal niet zo verschillend zijn.
Nee, het cynisme de ironie zal me niet ontgaan als ik vanavond voor mijn lol de film The Breakfast Club weer opzet. Om te kijken naar 5 scholieren die een dag zitten opgesloten. Het blijft één van mijn favoriete films, niet in de minste plaats vanwege het universum dat regisseur John Hughes heeft gemaakt rondom het fictieve plaatsje Shermer, waar de zaterdag zich afspeelt. In het boek Bratpack America, over highschool-films van de jaren ’80, kun je lezen
“The kids from Sixteen Candles probably knew Ferris Bueller, or at least the myth of him, from school. Roughneck Charlie Sheen from Ferris probably lived in the same scruffier part of Shermer as “criminal” Judd Nelson from The Breakfast Club.” (Kevin Smokler , Brat Pack America)
Aha!!!! Zo’n gave film vind ik dat …
Nog nooit gezien… ?
Ik weet niet of het effect hetzelfde is als je hem niet de eerste keer gezien hebt toen je een puber was.
Dat lijkt me inderdaad wel mee te spelen. Het is sowieso al moeilijk om je te verplaatsen in de belevingswereld van een puber. Misschien moet ik het voor de gein toch eens doen om te voelen wat het met me doet en misschien herinnering ophaalt.
Het is een van de favoriete films van de 13-jarige hier in huis, het is een film met een tijdloze boodschap lijkt het.
De oudste kleinzoon is 12 jaar, dus misschien iets voor hem. Kan hij me vertellen hoe hij dat nu ervaart.