Een tijdje terug was ik stomverbaasd over een schema dat de ronde deed. Het is een schakelschema van een effectpedaal voor een gitaar. Omdat er een label op staat over een 5G frequentie, gingen verschillende 5G-tegenstanders op de barricaden omdat toch wel duidelijk werd dat er iets van een 5G kanker-microchip bestaat. Of zoiets. Ik kan er niet bij met mijn hoofd. Hoe het in die hoofden werkt. Gelukkig is daar Cory Doctorow die iets van duiding geeft. Via het boek “Pattern Recognition” waarin de auteur William Gibson over apophenia spreekt, het zien van patronen die er niet zijn.

En dan nog afgezien van de 5G hysterie, doet Doctorow een paar rake uitspraken over het systeem waar deze patronen in kunnen ontstaan, zich vermeerderen en verspreiden. Dat ligt niet alleen aan de netwerken die het mogelijk maken (lees: Facebook, Twitter, Whatsapp) maar net zo goed aan de originele verspreiders van deze patronen.

But as we rush to blame the spread of that conduct on the “user engagement” business-model of Big Tech, which is said to blindly encourage these beliefs as click-generating activity, we pay short shrift to the fraudsters who set out to exploit these beliefs.
If we’re concerned that the tech platforms’ business model incidentally encourages conspiracies as an emergent property of algorithmic amplification, let us also spare a thought for people who manufacture and sell fraudulent goods at fantastic markups.

De monetarisatie van niet-bestaande patronen. Het is eigenlijk te gek voor woorden.