Het is sinds een jaar of 10 heel normaal om iemand te volgen op het web. Via Twitter, Facebook, Instagram, Snapchat of een ander sociaal kanaal. Iedereen vindt dat heel logisch en het voelt heel natuurlijk.
Hoe kan het dan toch dat het abonneren op een website nog zo lastig is?
RSS
Nee, ik ga niet nóg een keer uitleggen wat RSS is. Het protocol is zwaar ondergewaardeerd en ik begrijp nog steeds niet waarom grote partijen als Google en Apple er niet meer werk van maken om het abonneren op sites interessanter te maken via dit open protocol.
Maar misschien zit daar het probleem. Het is een open protocol. Het is geen AMP of Facebook Instant Articles of Apple News waar een verdienmodel aan is te koppelen. Websites met AMP pagina’s komen hoger in de zoekresultaten, Facebook Instant Articles pagina’s beter in je newsfeed (al verandert dat per maancyclus lijkt het) en zo zijn er door de sociale silo’s prima verdienmodellen aan te knopen. Bij RSS is dat niet het geval. Of in elk geval moeilijker. Er zijn sites die een abonnement aanbieden waarna je een private feed krijgt met bijvoorbeeld meer achtergrond verhalen.
Toch wil het nog steeds niet lukken met RSS. Op Micro.blog is vanmiddag een gezonde en leuke conversatie gaande over RSS, de problemen van de “Subscribe” knop, hoe je afhankelijk bent van browsers en welke rol designers en ontwikkelaars kunnen spelen in dit gebied.
Ter lezing ende vrijdagmiddagvermaak, hier wat links naar de gesprekken die nu spelen:
- Colin Walker – “There has to be a better way to subscribe to sites.”
- Colin Walker- “Every blog should have a Subscribe button.”
- Matthew Lang – RSS Discovery
- Robin Rendle – How to read the Internet
Is het de moeite waard om nog één keer te proberen het abonneren op websites wijdverspreid te maken, zonder afhankelijk te zijn van gesloten sociale netwerken?
Photo credit: Internet Archive Book Images on Visual Hunt / No known copyright restrictions
