Sociale netwerken zijn de nieuwe massamedia

Sinds een tijdje zit ik met een gedachte waar ik te weinig ruimte voor neem om hem verder uit te werken. Zo’n krassend gevoel van binnen over een denkrichting die de moeite waard is om verder uit te diepen. Ik sprak hem deze week uit toen ik met Instaqueen Kirsten stond te praten en zojuist dook hij weer bij me op, al kijkend naar de laatste mooie en persoonlijke vlog van Michael Minneboo.

Toen ik zo’n 25 jaar geleden begon op dat malle internet waren er bergen te verzetten. Want waarom zou een bedrijf een website nodig hebben? We moesten opboksen tegen kranten, TV, radio, magazines. Massamedia. Je kunt een euro maar één keer besteden en velen zagen het nut niet van een domeinnaam en een online aanwezigheid. Stukje bij beetje veranderde dat. Natuurlijk gingen we online en natuurlijk kwamen er websites. De nadelen van de massamedia waren niet van toepassing op online. Geen one-size-fits-all shows en series, geen lineaire programmering, geen overdadige reclameblokken.

Na de eeuwwisseling doemde een nieuwe beer op de weg. We waren wel online, maar wáárom nu ook nog eens iets met sociale netwerken doen? Beginnend bij blogs, doorlopend naar Hyves en uiteindelijk naar de netwerken die we nu kennen. Wederom veel discussie, veel uitleg, veel proberen. Maar we gingen overstag. Zowel als individu als bedrijven en organisaties. Veel kijk- en scrolluren gaan naar een paar grote spelers, terwijl de rest weer een niche zoekt.

Kijk waar we nu zijn. De sociale silo’s zijn de nieuwe massamedia geworden. We besteden gezamenlijk zo veel uren aan de tijdlijnen van Facebook, Instagram, Twitter, TikTok, LinkedIn. We zijn weer terug bij af lijkt het wel. Algoritmes woekeren in elke hoek van de online maatschappij, we kijken Youtube leeg omdat elke vlogger de juiste tricks weet voor de perfecte thumbnail, scene opbouw en contentstrategie, adblockers en adverteerders spelen non-stop Whac-a-Mole en we scrollen ons een ongeluk in de tijdlijnen.

Opnieuw is het tijd om uit te leggen waarom een alternatief nodig is voor op maat gepresenteerde massamedia. Open en decentrale media, waar je meer in controle bent over je eigen online identiteit, waar je meer keuzevrijheid hebt en elkaar kunt vinden ongeacht het platform of protocol wat iemand gebruikt.

Sociale silo’s zijn de nieuwe massamedia, het is tijd voor meer onafhankelijke piratenzenders die beter vindbaar en volgbaar zijn.

Ken je het boek Pirate’s Dilemma van Matt Mason nog (gratis download)? Het lijkt alsof die cyclus nu opnieuw gaat beginnen…

Reading about lurking, it’s great to be part of this community

Lurking, Twitter, The Commons, and Private Posts (BoffoSocko)

[…]Lurking is the quiet watching/listening that what many people of the web do in chat rooms in order to begin gauging culture, learning jargon or lingo, and other community norms or unspoken principles before diving in to interact on a more direct level with other participants. While the word lurking can have a very negative connotation, online it often has a much more positive one, especially in regard to the health and civility of the commons. […]

Posts like these make me happy to be part of the Indieweb community. I have vivid memories of the late 90’s and early 00’s when things like RSS, comments, Atom, blogrolls and other sorts of blog-pieces were coming together. People were just figuring this stuff out, not companies. It all happened bottom-up, trying to fix ones own problems instead of building a solution in search of a problem.

I see the same thing happening today on the Indieweb again. Chris mentions a few excellent blogposts about lurking and reading, pinging others that you are part of their network, working on private posts for a small group of people. These are all problems that some individuals have. Where the large part of internet-population can’t be bothered about it. Yet. Since it doesn’t bring immediate value, it doesn’t scale (please…) and it takes too much work.

It will change. It will be slow, but things will change. You can say it’s hard to beat the tech-giants who have our attention and data. But didn’t we say the same thing about television networks, newspapers and shoppingmalls when the web arrived?

And yes, writing this post and linking to Chris’ post is me doing my bit to be part of this community and journey towards a better connected open web.

Te gast bij Glitch Show

Vanavond was ik te gast bij de podcast Glitch Show. Zoals ze zelf zeggen

Een onvoorspelbare podcast over bedachte zaken. Met hands-on gasten uit de wereld van design, media, technologie en het internet praten we over de magie van het maken. Over fundamentele twijfels en rechtlijnige overtuiging. Over de impact op onze levens. Over onbedoelde bijeffecten. Altijd op het modderige snijvlak van mens en machine.

Het werd een prettig gesprek over Mike Monteiro’s Ruined by Design, het enthousiasme over de vroege online dagen en natuurlijk het indieweb Volgende week live, maar luister zeker wat eerdere episodes van deze fijne podcast! En dank voor de bad-ass pin “Beat The Bullshit”

Bookmark: Following other blogs on Micro.blog

Following other blogs on Micro.blog

After launching support for Mastodon on Micro.blog, I blogged about how Micro.blog is evolving to support 3 types of usernames: normal Micro.blog users, Mastodon users, and IndieWeb-friendly domain names. This last type of username is where I think we can bring more social network-like interactions …

Dit is echt wel een toffe nieuwe mogelijkheid op micro.blog. Je kunt nu op dat netwerk allerlei individuele sites volgen door simpelweg de URL in te voeren. Een soort RSS lezer dus. De eigenaar van de site hoeft geen micro.blog account te hebben, het hoeft niet eens van het bestaan te weten. Zoals je op https://micro.blog/www.michaelminneboo.nl bijvoorbeeld de site van Michael kunt volgen.

Het wordt helemaal interessant als de site gebruik maakt van Webmentions, een van de bouwblokken van het indieweb. Want dan kun je vanaf micro.blog een reactie geven op een blogpost, die dan als reactie bij het artikel komt.

Wil je hier meer over weten? Komend weekend op het IndieWebCamp Utrecht komen al deze onderwerpen aan de orde. Dan kun je meehelpen om het web weer van ons te maken. We hebben nog plek, dus schrijf je in en kom langs!

Het kwartje valt met de Indieweb lees/schrijf bouwstenen

Soms moet je bepaalde dingen maar gewoon live testen en zien wat er gebeurt. Zo gebeurde dat dus vanavond. Ik wilde weer eens zien hoe de RSS-apps werken in de Indieweb-community. Via protocollen genaamd Micropub en Microsub kan ik via specifieke RSS-readers een klein stukje magie bewerkstelligen.

Ik kan het nog steeds niet goed uitleggen, omdat ik zelf nog altijd niet goed snap wát er nu gebeurt en wáár specifieke data wordt opgeslagen. Maar het volgende gebeurt: In de app Aperture van Indieweb-ninja Aaron Parecki log ik in met mijn domeinnaam van deze site. Op magische wijze haalt Aperture dan ergens (waar dan?) een aantal abonnementen op van sites die ik via RSS volg. Tot zover is het OK. Behalve dat ik dan niet weet wáár die abonnementen staan. Is dat op de Aperture server? Of bij mij ergens? Ik weet het (nog) niet. Die Aperture server doet niets anders dan abonnementen op RSS-feeds opslaan en ordenen zoals ik wil. Ik kan categorieën aanmaken en feeds opslaan.

Vervolgens wil ik die feeds ook lezen. Dat kan niet via Aperture, maar daar is een andere bouwsteen van het Indieweb voor nodig. Een feedreader waar ik kan inloggen met mijn site (dat is de IndieAuth bouwsteen) en die vervolgens bij Aperture mijn abonnementen gaat ophalen in de mappenstructuur zoals ik die heb gemaakt. In dit voorbeeld gebruik ik Monocle. Van dezelfde maker als Aperture, Aaron Parecki.

OK. Nu kan ik die artikelen lezen zoals in elke andere feedreader. Maar nu komt het interessante. Zie onderstaande screenshot. Ik heb hier het blog van Ton als RSS-feed. Ik kan zijn posts lezen. Maar nu het volgende, als ik op het ⭐ icoon klik, dan like ik zijn post. Vervolgens gaat deze like zowel naar de site van Ton, waar hij wellicht in zijn WordPress-administratie die nog moet goedkeuren. En hij gaat eveneens naar mijn site, waar ik de like op een nu nog standaard wijze laat zien als een blogpost in mijn stroom van berichten. Alsof het een newsfeed is!

Hetzelfde is mogelijk met het pijl-icoon geheel rechts. Hiermee kan ik een reactie geven. Maar wat is nu zo bijzonder? Ik typ de reactie in het scherm van Monocle, maar deze wordt verstuurd naar de site van Ton, zodat deze onder de blogpost zichtbaar wordt. En hij wordt direct op mijn site weergegeven, als een nieuwe post.

Wederom, de vormgeving aan mijn kant is nog suboptimaal en ik weet dat bij Ton soms wat vertraging zit in het tonen van de reactie, vanwege onvoorspelbare moderatie-verplichtingen. Het blijft een live-test dus dan zijn dit soort uitkomsten mogelijk. Inmiddels staat de reactie wel bij de blogpost van Ton.

Indieweb bouwstenen

Maar het punt wat ik wil maken is dat door een aantal open bouwstenen van het indieweb, mijn site met die van Ton kan communiceren. Zonder tussenkomst van een derde partij die die reactie of like opslaat, monetariseert (is dat een woord?) of als data-punt opslaat voor een algoritme. Ik heb geen Facebook of Twitter nodig om op deze manier met Ton te communiceren. Monocle en Aperture zijn niets meer dan tussenpersonen die dit mogelijk maken. Voor Monocle zou ik ook Together kunnen gebruiken, of de iOS app Indigenous. Het zijn doorgeefluiken van wat ik doe. Het is toevallig dat zowel Ton als ik WordPress gebruiken. Maar dat is geen vereiste voor deze communicatiemogelijkheid. Zolang onze sites de open W3C standaarden ondersteunen voor IndieAuth, Micropub en Microsub, kunnen we communiceren met elkaar. In theorie kan ik op mijn eigen server een Aperture-instantie installeren en zo volledige controle hebben over mijn web-abonnementen. Bouwers van feedreaders die de genoemde standaarden ondersteunen, kunnen zo wedijveren met elkaar op zaken als design, UX, functionaliteit. Niet wie de meeste gebruikers heeft, waar je vrienden gebruik van maken of hoe je het beste netwerk-effect kunt maken voor je eigen universum. Maar je draagt juist bij aan het grote netwerk wat we het internet noemen.

Kom daar maar eens om bij Facebook, LinkedIn of Twitter.

Psst….via Granary kun je feeds maken van je favoriete sociale silo. Die je dan weer via bovenstaande indiediensten kunt lezen. En er op kunt reageren. Magisch spul!

Hoe kun jíj bijdragen aan IndieWebCamp Utrecht?

Over twee weken start de eerste IndieWebCamp Nederland (IWC) in Utrecht. Op zaterdag 18 en zondag 19 mei zullen developers, designers en denkers rondom het open web bij elkaar komen om twee dagen te lang te discussieren en te werken aan de voortgang van het decentrale en open internet. Wat vind daar nu precies plaats en is het iets voor jou om er bij te zijn? Er zijn nog gratis kaarten beschikbaar. IWC Utrecht vindt plaats op het kantoor van Shoppagina aan de Kanaalweg in Utrecht. Vanwege de internationale deelnemers is IWC Engelstalig.

BarCamp principe op zaterdag

Locatie IndieWebCamp Utrecht bij Shoppagina.

IWC’s zijn ontstaan om invulling te geven aan het doel van het indieweb: Onze online identiteit wordt steeds belangrijker en meer relevant in het dagelijkse leven. Het is geen goed idee om deze identiteit volledig in handen te leggen van gecentraliseerde winst-gedreven organisaties, met weinig controle-mogelijkheden, beperkte eigen inbreng en ondoorzichtige veiligheidsmaatregelen. Het Indieweb streeft naar een alternatief voor dit corporate web. Denk hierbij aan nieuwe open standaarden en apps voor online communicatie, netwerkvorming, opslag en distributie.

Tijdens een IWC werken we gezamenlijk aan dit doel. Dit kan een technische invalshoek hebben waar de nadruk ligt op het verder uitwerken van de standaarden, het kan een lerende invalshoek hebben, waarbij meer wordt ingegaan op het waarom en het hoe. Of het is een discussie, waarin we ideeën uitwisselen hoe deze standaarden en vrijheden kunnen verspreiden online, welke relevante ontwikkelingen er zijn en hoe problemen zijn te voorkomen met het gebruik van deze standaarden.

IWC kent geen vooraf ingevlogen sprekers, er is geen ingevuld blokkenschema en je zult er geen bekende naam uit het sprekerscircuit aantreffen als keynote spreker. IWC’s worden georganiseerd volgens het BarCamp principe. Er is geen passief publiek wat alleen zit en luistert. Iedereen die aanwezig is, kan zowel luisteraar als spreker zijn. Als je een idee hebt rondom het IndieWeb, of je wilt juist wat meer leren wát het nu eigenlijk is, dan is dit je kans. Je reserveert je eigen tijdslot op het programma die ochtend en anderen kunnen besluiten om aan te sluiten bij je sessie. Het is geen probleem als je al iets hebt voorbereid en er zijn mogelijkheden om iets te presenteren voor je groep. De aanwezigen op IWC bepalen wat wanneer in welke volgorde op de planning komt.

Dag 1 start altijd met een Introduction Round, in een korte rondgang introduceert iedereen zichzelf kort, zowel de online als offline persoonlijkheid (denk website, software etc). Op dag één wordt traditiegetrouw de groepsfoto gemaakt van alle aanwezigen.

Hacking op zondag

Sunday hacking at IndieWebCamp Nurnberg 2018

Waar we op zaterdag vooral met elkaar praten, demo’s geven en presenteren, op zondag is het doel om samen te werken aan het indieweb. Een van de pijlers van het indieweb is “heb controle over je eigen online identiteit”, waarbij vaak wordt gesproken over het bezit van een eigen site. Dit is het startpunt voor veel indieweb activiteiten. Tijdens deze dag kun je bijvoorbeeld je eigen WordPress installatie meer Indieweb-proof maken, of je eigen Instagram archief opzetten. Misschien wil je juist wat meer automatiseren rondom je site. Er zijn allerlei mogelijkheden en het leuke is dat op deze zondag veel expertise bij elkaar zit. Je kunt zeker rekenen op hulp gedurende deze dag.

De zondag eindigen we met een demoronde, waarbij iedereen laat zien hoever hij is gekomen met zijn werkzaamheden. Het maakt niet uit wát je hebt gedaan, elke activiteit om het internet meer open en decentraal te maken is goed. De demo’s worden doorgaans via een livestream online uitgezonden.

Pre-IWC Dinner en games!

We organiseren nog een klein diner op de vrijdagavond voor iedereen die wil aanschuiven. Deze zal vermoedelijk plaatsvinden in de buurt van de locatie van IWC, Shoppagina.nl. Na het diner kunnen we nog even wat retrogames spelen bij Awesome Space, wat eveneens vlakbij de IWC locatie is.

Find the others

Het thema voor IWC Utrecht is “Find the others” (met dank aan Team Human)
We zien langzaam maar zeker meer initiatieven ontstaan waar controle over je eigen data, een alternatief internet, afstand van de sociale silo’s, een relevant thema zijn. Met IWC Utrecht willen we de bruggen bouwen en handen uitsteken naar elkaar om te zien waar we elkaar kunnen vinden. Waat de gemeenschappelijke grond is, zowel op technisch vlak, als op gebied van UX, design, communicatie. Het Indieweb is een menselijk alternatief voor het “corporate web”, maar we schuwen de handreiking naar de bedrijven niet. Laten we gezamenlijk zoeken naar de goede alternatieven, zonder te vervallen in Calimero-gedrag en vingers wijzen.

IndieWebCamp Berlijn

Vandaag begint IndieWebCamp Berlijn. Hier kun je al een idee krijgen wat we in Utrecht willen doen en waar je op kunt rekenen als je je gratis inschrijft als deelnemer. Gedurende het weekend zal er eveneens een livestream zijn vanuit Berlijn.

Doe je mee?

We hebben zin in het IndieWebCamp in Utrecht! Voor Ton en mij is het de eerste keer dat we samen iets organiseren en de eerste keer dat we een IWC organiseren. Lang niet alles zal perfect zijn geregeld en we vragen wat medewerking van alle aanwezigen. Maar het gaat leuk worden en enorm interessant als je meer wilt weten over een open en vrijer web. Kom naar IWC, Find The Others!

IndieWebCamp Utrecht aanmeldingen zijn open!

Op 18 en 19 mei is in Utrecht de eerste Nederlandse IndieWebCamp. Een tweedaagse unconference waar makers, ontwikkelaars en designers elkaar ontmoeten en samen werken aan software voor het open web. Lees onder andere mijn blogpost “Wat is een IndieWebCamp” voor meer informatie. Je kunt je nu aanmelden voor de IndieWebCamp. Je kunt je voor…

Re:Flooding the culture

Flooding the Culture

I love the ‘parallel universe’ she refers to—that’s our unruly, unpredictable Web—an extension of the underground scenes, of the avant-garde, the mixtape traders, the world of the only critics that matter: our little group of friends.

I love how Kick’s Condor urges us to look beyond the digital Main Street of our times. Every city has it’s Main Street, with the Big Name Brand Stores and shoppingmalls. The place where the tourists go but where any local only wants to go when s/he really needs to. Or at least doesn’t go there when you know it’s overcrowded.

Every city has their own back alleys. The little streets with mom-and-pop shops, with young entrepeneurs doing wild and exciting stuff with new products and services. You can find local entrepeneurs around town, using local goods and even offer you to pay with local city-bound currencies. Around town there are crative hubs with new bars, new forms of entertainment and new ideas how companies should and could cooperate with each other.

Every time I visit the latter sort of shops and streets I get excited about the possibilities, diversity and the future of the city as a whole.

Should I still make the analogy here with the Corporate Web as we know it, the social silo’s we can’t seem to leave and the importance of an open, liberated and freely accessible web? I guess not….