Ik ben een fan van Anna Havron’s blog Analog Office. Vanwege het niche-onderwerp, analoge kantoorartikelen. Ik blijf net als Anna teruggrijpen naar notitieboeken, post-it notities, pennen, potloden en ik heb een hele specifieke voorkeur voor index-kaarten: Exacompta 74×105 effen wit. Ik kan het niet helpen, het zijn de fijnste index-kaarten om op te schrijven.
Anna schrijft heerlijk over alles rondom kantoorbenodigheden (vooral degene die je eigenlijk niet als benodigheid nodig hebt) en organisatie-systemen. Zoals haar advies om nieuwe notitieboeken vooral níet netjes te houden maar zo snel mogelijk een eigen karakter te geven.
Listen up: notebooks are alive, in a thingy-sort of way. Or, they could be alive; much more alive than they are untouched on the shelf or in the drawer, but they need you to bring them to fully living status.
Ik heb mijn oude notitieboeken naast me in de kast staan. Ik kan er geen afscheid van nemen. Ze zijn echt niet zo bijzonder. Maar ik weet zeker dat 2 weken nadat ik ze weg heb gedaan, ik een specifieke notitie nodig heb die er in staat.
Ik heb het al eens eerder bekend hier, ik kreeg de tips om de notitieboeken te digitaliseren. Nee, ik hou toch nog lekker wat papier om me heen.
Analog Office, een aanrader voor liefhebbers van analoge kantoorliefde!
