by

Hardlopen en sociale afstand

Het is dat grijze gebied waar we nu in zitten. Ik begrijp dat we voorzichtig moeten zijn met veel contacten met allerlei mensen. Het is niet handig om nu in een kroeg te gaan zitten, naar het zwembad te gaan of een huisfeest te houden. Maar een wandeling in het bos maken? Op een groot grasveld inschatten hoe druk het is of kan worden, en wat spelen met de kinderen? Zodat je niet hele dagen binnen zit? Hardlopen? Een fietstochtje?

Ik vind het oprecht lastig om die keuzes te moeten maken. Ik begrijp dat het binnenblijven nodig is omwille van de globale volksgezondheid. Maar het is zo’n groot grijs gebied. Waar gezond verstand de boventoon moet voeren. Maar waar iedereen zijn eigen definitie heeft van gezond verstand gebruiken. De afgelopen dagen hebben supermarkten dat meegemaakt.

Ik stelde de vraag op Twitter, moet ik gaan hardlopen? De antwoorden waren best wisselend

Over het algemeen zeggen mensen dat ik gewoon moet gaan maar wel rekening houden met andere mensen. Anderen vinden het onverantwoord en zien me liever thuis blijven. Ik begrijp de sentimenten.

Ik ben uiteindelijk toch gaan lopen. Met lange mouwen en hardloophandschoenen aan. Ik besloot een rondje door Amelisweerd te doen. Hier is het op zondagochtend niet té druk en ken ik een paar paden waar het relatief rustig lopen is.

Het verbaasde me hoeveel mensen ik nog heb gezien. Wandelaars, hardlopers, fietsers. Het is geen mensenmassa die door de bossen liep, maar ik ben genoeg andere lopers gepasseerd, ingehaald door fietsers, langs families gelopen. Wat me opviel is dat iedereen rekening met elkaar hield. Ik kreeg het gevoel dat mensen wat meer afstand tot elkaar hielden, net een groter bochtje maken bij het inhalen. Zelf hield ik goede afstand van andere wandelaars, probeerde afslagen te nemen naar rustiger stukken om zoveel mogelijk mensen te mijden.

Bij Amelisweerd is een groot grasveld. Ideaal om wat te ravotten, voetballen, met een frisbee te gooien. Daar was het dan weer rustig. Finn zit al 2 dagen binnen en verveelt zich een ongeluk. Kom niet bij me aan met al die binnenspellen. Finn moet af en toe rondrennen, even zijn energie kwijt. Bij ons in huis gaat dat niet altijd. Maar op zo’n veld rondrennen kan echt lekker zijn. Weer met de waarschuwing in mijn achterhoofd, hou afstand, blijf weg van andere mensen, zoek het niet op.

Ik vind het echt oprecht lastige situaties. We gaan niet naar een speeltuin, of een zwembad. Een restaurant blijven we weg, boodschappen doet één van ons en alleen het hoognodige. We willen die curve flat maken, ik hoef niet per se sociaal te zijn met andere mensen, maar wel graag in de buitenlucht zijn met de kinderen als het mogelijk is.

Laat een reactie achter

Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

2 Comments

  1. Ik worstel met hetzelfde. Heb net na 20 jaar nauwelijks iets aan sport gedaan te hebben eindelijk weer een ritme opgebouwd qua sporten en wil dat liever niet onderbreken. En ik heb ook zo’n kind thuis zitten dat af en toe echt moet rennen om te ontladen. Lastige keuzes.