Newton in 1675 famously said about his work, that if he was seeing further it was by standing on the shoulders of giants.*
Doing so he acknowledged the lineage of the things he worked on, which he added his own combinatory creativity to, gaining us all very considerable new insights.
This weekend re…
Deze observatie van Ton vind ik interessant: “Yet if then all we do is scanning history’s horizon for giants that stand out, we may find none, several, or usually one nearer that will have to do as big enough and simply assume that’s where the horizon is, while overlooking everyone else that any giants and we are always building on.”
Het refereert voor mij net zo goed aan de vaak vergeten geschiedenis van ons land. Of andere landen. Denk hoe vrouwen in het verleden zijn weggevaagd uit de geschiedenis. Of dat nu de geschiedenis van een land is, of de herkomst van uitvindingen waar we dagelijks nog gebruik van maken. Zoals de computer. Denk aan het eenzijdige beeld wat we tot voor kort kregen over de Gouden Eeuw. Denk aan het inktzwarte verleden van een land als de USA, waar slavernij en ongelijkheid nog tot 1968 (!!) een issue was. En waar Nederland zelfs een rol in speelde. De eerste slaven die in Amerika aankwamen, vertrokken maanden eerder op een Engels schip vanuit Vlissingen.
Standing on the shoulder of giants is soms eenvoudig. Als die giants in je directe omgeving zijn. Je collega’s, gelijkgestemden, je netwerk waar je je veilig en gehoord voelt. Spannender wordt het als je schouders wil vinden van andere meningen, van nieuwe inzichten. En daar op klimt. Zeker weten dat je een heel nieuw en verrassend uitzicht krijgt!
